સુરતના અંબાજી મંદિરમાં ૨૦ વર્ષથી દિવેટ બનાવીને અનોખી ભક્તિ કરતા ભક્ત: મુકેશ ઠક્કરની આસ્થાની કહાણી

સુરતના અંબાજી મંદિરમાં 20 વર્ષથી દિવેટમાં ઝળહળે છે એક ભક્તની આસ્થાની જ્યોત

હાલ ચાલી રહેલી નવરાત્રિમાં મા અંબાની આરાધનાના વિવિધ સ્વરૂપો જોવા મળી રહ્યા છે. સુરતના કોટ વિસ્તારમાં આવેલા આશરે ૪૫૦ વર્ષ જૂના અંબાજી મંદિરમાં મીઠાઈના વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા મુકેશ ઠક્કર નામના ભક્ત છેલ્લા ૨૦ વર્ષથી રોજ માતાજીની સવાર-સાંજની આરતી માટે જાતે ખાસ દિવેટ તૈયાર કરીને ભક્તિનું અનોખું ઉદાહરણ પૂરું પાડી રહ્યા છે. કોઈપણ દેખાડા કે અપેક્ષા વગર ચાલતી તેમની આ નિસ્વાર્થ સેવા હવે તેમના જીવનનો નિત્યક્રમ બની ગઈ છે.

ભક્તિ અને દિવેટ નિર્માણની મુખ્ય વિગતો:

• સેવાની શરૂઆત અને પ્રેરણા: બે દાયકા પૂર્વે મંદિરે દર્શને જતાં તેમણે અરવિંદભાઈ નામના ભક્તને દિવેટ બનાવતા જોયા હતા. તેનાથી પ્રેરિત થઈને પૂજારી કિરણ મહારાજની મંજૂરી મેળવી તેમણે આ કામ શરૂ કર્યું હતું. પ્રથમ પ્રયાસમાં જ સફળતા મળતાં તેમણે તેને મા અંબાની કૃપા ગણાવી હતી.

• દિવેટ બનાવવાની વિશિષ્ટ કળા: આરતી માટેની દિવેટ સામાન્ય દિવેટ કરતાં અલગ હોય છે. આશરે ૩ ઇંચ લાંબી દિવેટ બનાવવા માટે સૌપ્રથમ રૂને પાણીમાં પલાળીને સૂકવવામાં આવે છે. ત્યારબાદ તેના નીચેના ભાગે જાળી જેવી રચના બનાવાય છે. આ તૈયાર દિવેટને બે દિવસ સુધી ઘીમાં પલાળી રાખવામાં આવે છે, જેથી લાંબા સમય સુધી ચાલતી આરતી દરમિયાન જ્યોત યોગ્ય રીતે પ્રગટે અને આરતી કરનારને ઈજા ન થાય.

• કોરોના કે ભારે વરસાદમાં પણ અવિરત સેવા: સુરતમાં ભારે ચોમાસું હોય કે કોરોના કાળમાં ભક્તો માટે મંદિર બંધ રહ્યું હોય, મુકેશભાઈની આ સેવા ક્યારેય અટકી નથી. જો ક્યારેક બહારગામ જવાનું થાય તો પણ તેઓ અગાઉથી દિવેટ તૈયાર કરીને આપી દે છે જેથી માતાજીની આરતીમાં વિક્ષેપ ન પડે.

કોઈપણ પરિસ્થિતિમાં અવિરત ચાલતી આ સેવા મુકેશભાઈની મા અંબા પ્રત્યેની અતૂટ શ્રદ્ધા અને સમર્પણ દર્શાવે છે.